You're not allowed copy content without my permission. Contact me if you want to use my content.
Emma Storris

Over mijn nieuwe boek met als werktitel Het Gezond Verstand Boek

gezond verstand gaat soms tegen de stroom inIk kreeg het idee voor dit boek over het gebruiken van je gezonde verstand een aantal jaren geleden. Ik was net klaar met mijn zoveelste studie, kennis vergarend als een malloot, toen ik weer zo’n krantenartikel zag. Je kent ze wel, mainstream krantenkoppen over van die ‘Ja, duh!’ wetenschappelijke onderzoeken. Iets in de trant van Babys huilen niet alleen omdat ze honger hebben. Ja duh! Dat dus. Tijdens veel van mijn studies, die vaak hoog wetenschappelijk waren – of dat pretendeerden te zijn – had ik ook regelmatig van die momenten. Wat me daarnaast opviel, is dat mensen die onderzoeken nodig leken te hebben om te valideren hoe ze hun leven leidden. En dat mensen leken te zoeken naar onderzoeken die bij hun overtuigingen pasten. Dat verbaasde me en tegelijk verbaasde dat me niet.

Op zoek naar validatie voor mijn waarheid

Op datzelfde moment besefte ik namelijk dat ik het zelf net zo goed deed, met name naar de buitenwereld toe, om anderen te overtuigen dat wat ik zei waar was. Terwijl De Waarheid helemaal niet bestaat, maar daarover later meer. Ik merkte tevens dat ik onherroepelijk vastliep in mijn werk, toen nog als therapeut, als ik me alleen op ‘de feiten’ verliet. Ik had het meeste succes met mijn behandelingen, als ik mijn intuïtie toeliet in de behandelkamer. Dan stelde ik die vraag die nog nooit eerder gesteld was en waarvan het antwoord tot een doorbrak leidde.

Gezond verstand in het klaslokaal

Tijdens veel van mijn studies was er altijd wel een centrale theorie. Die werd meestal een soort van heilig verklaard. Veel medestudenten – vaak wel meer dan een paar afhangend van de kracht van de boodschap – gingen meer dan honderd procent mee in de theorie. Ze leken er niet meer kritisch over te kunnen nadenken.

Zo kwam er in een geneeskundige opleiding, waarvan de educatief leider altijd bovenop de laatste wetenschappelijke stand van zaken zat, opeens de mededeling dat vanwege een bepaald stofje – ik zal jullie niet met de details vervelen – je beter geen zalm meer kon eten. Alleen zalm, alle andere vis was prima. Rood vlees was evenmin een goed idee, maar van de vis alleen zalm. Ik weet nog dat ik meteen dacht: ‘Dat is raar. Zou dat nou?’ Een bevriende studiegenoot zwoor meteen plechtig nooit meer een hapje zalm te eten. Afijn, je voelt hem al aankomen, tijdens de eerstvolgende terugkomdag kregen we te horen dat de zalm een foutje was geweest. Daar zat het stofje niet in.

Fouten die er niet mogen zijn

Dit is een voorbeeld waar de leraar eerlijk aangaf dat er een fout was gemaakt. Een theorie blijkt echter vaak zo heilig verklaard  te zijn, dat fouten er niet mogen zijn. Men wringt zich dan in allerlei bochten om maar niet toe te geven dat iets niet klopt aan de theorie. Met alle gevolgen van dien, want de mensen die de theorie hebben geïnternaliseerd, omdat degene die het hen vertelde zo overtuigend was… die zitten er vervolgens mooi mee.

Dit alles bij elkaar deed me besluiten om te stoppen met dat teruggrijpen naar de validatie van anderen. Het was niet genoeg om me alleen in mijn grote levensbeslissingen op mezelf te verlaten. Het was tijd om in alle lagen van mijn leven radicaal mijn gezond verstand weer de boventoon te laten voeren.

Gezond verstand gebruiken is tegenwoordig niet zo makkelijk

Onder gezond verstand vat ik het combineren van je inherente kennis met je onderbuik en je logisch denkvermogen. Hoe dat precies werkt leg ik uit in het boek. Mijn voornemen bleek niet makkelijk. Het idee dat je mening er niet toe doet als je die niet grondig onderbouwd hebt met de argumenten van diegenen die de maatschappij als autoriteiten ziet, bleek zo ingebakken te zijn, dat het proces met vallen en opstaan verliep. Ik heb mezelf daar bewust van moeten maken en het af moeten schudden. Zelfs nu ontkom ik er af en toe niet aan vanwege mijn werk. Ik schrijf namelijk regelmatig artikelen voor magazines en daar hoort externe validatie vaak bij. Dat doe ik dan braaf, waarna ik in mijn eigen leven lekker op mijn eigen manier te werk ga.

Nu, enkele jaren verder, vind ik het tijd mijn verhaal met de wereld te delen. De bevrijding die je ervaart als je niet meer ten alle tijden je diepe mening hoeft te onderbouwen, omdat voor jou je gezonde verstand voldoende is, is zo groot. Die gun ik iedereen!

Dit blog is gebaseerd op het non-fictie boek waar ik momenteel aan werk. Wil je op de hoogte blijven van mijn werk? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.  

Ik ben er benieuwd of jij je herkent in dit blog en of het voor jou oké is om niet overal een mening over te hebben. Laat het me weten door een reactie achter te laten onderaan het blog. Wie weet geeft je andere lezers een interessant inzicht!

Spreekt dit blog je aan? Deel deze pagina met je netwerk via onderstaande Share buttons  zodat mijn werk nog meer mensen bereikt! Bij voorbaat dank…