You're not allowed copy content without my permission. Contact me if you want to use my content.
Emma Storris

De appel en de slang: het echte verhaal achter de zondeval uit de bijbel en zonde bestaat niet

jeroen bosch zondeval uit de tuin der lustenIn de bijbel staan veel verhalen. Eén van de bekendste daarvan is het verhaal van de zondeval. Dat gaat over hoe Adam en Eva uit het paradijs verdreven werden. Dit verhaal heeft me altijd geïntrigeerd omdat het zo bol staat van de eeuwenoude symboliek. Een slang, een appel, een boom in een tuin: geweldig! Het lijkt over zonde te gaan, maar niet alles is wat het lijkt. Zoals bij zoveel sprookjes en mythes zit er een diepere laag in dit verhaal – het eigenlijke verhaal dat iets beschrijft waar taal niet goed bij kan – en een paar dagen geleden zag ik opeens het licht.

Waarom kennis blijven vergaren niet altijd een goed idee is

Als je wilt kun je altijd blijven leren, kennis blijven vergaren. Duidelijker worden de meeste dingen er niet op. En vaak blijf je afhankelijk van anderen. Sommige mensen rollen van het ene in het andere boek, hongerig op zoek naar De Waarheid, en raken daardoor alleen maar gefrustreerd, omdat ze zich nog altijd alleen maar bezig houden met andermans waarheid zonder achter die van henzelf te komen.

Over mijn nieuwe boek met als werktitel Het Gezond Verstand Boek

gezond verstand gaat soms tegen de stroom inIk kreeg het idee voor dit boek over het gebruiken van je gezonde verstand een aantal jaren geleden. Ik was net klaar met mijn zoveelste studie, kennis vergarend als een malloot, toen ik weer zo’n krantenartikel zag. Je kent ze wel, mainstream krantenkoppen over van die ‘Ja, duh!’ wetenschappelijke onderzoeken.

Geen mening is ook een mening: van discuzeuren naar discussiëren

blatende schapen hebben een meningIk ga even iets radicaals zeggen. Hou je vast, hier komt –ie:

Je kunt besluiten dat je ergens geen mening over wilt hebben.

Het is prima om geen mening te hebben. Als je op het internet surft lijkt het tegenovergestelde het geval te zijn en heeft zo’n beetje iedereen wel een mening over alles en dan nog eens niet dezelfde. Maar dat hoeft dus niet.

Weg met de voor en tegen lijstjes, beslissen doe je op je gevoel

Ken je dat? Je moet een besluit nemen en je zit al uren naar een lijstje met voors en tegens te staren. Eigenlijk zijn de lijstjes best helder: je zou bijvoorbeeld voor moeten kiezen. Maar toch klopt er iets niet. Je krijgt jezelf niet zover dat je volmondig ja zegt.

Een pleidooi tegen het gebruik van arbeidsvitaminen

Durf artikel pleidooi tegen arbeidsvitaminenDEZE EDITIE VAN DURF GAAT OVER ARBEIDSVITAMINEN. IK WEET DAT MENSEN GRAAG EEN POSITIEF GELUID HOREN EN ANDERS LIEVER NIETS, MAAR VOOR MIJ IS ARBEIDSVITAMINEN EEN BEETJE EEN JEUKWOORD. HET VALT IN DEZELFDE CATEGORIE ALS DE GEZEGDES ‘ARBEID ADELT’ EN ‘LEDIGHEID IS DES DUIVELS OORKUSSEN’.

Hoe een klimaatakkoord op een onverwachte manier hoop brengt

hoe het klimaatakkoord op een onverwachte manier hoop brengtIk was aangenaam verrast te zien dat vele onwaarschijnlijke bondgenoten zich uitspraken tegen het klimaatakkoord, zoals het onlangs door de Nederlandse regering gepresenteerd werd. Milieubewegingen hand in hand met de Telegraaf, wie had dat kunnen bedenken? Ik niet. Zeker omdat ik recentelijk nog geconfronteerd werd met de mening van een jongeman die het klimaatakkoord te ver vond gaan en daarin een Nederland zag dat het braafste jongetje van de klas wilde zijn. Hij voegde daaraan toe, dat het sowieso geen zin had om iets te doen zolang andere, vervuilendere landen niet bereid waren iets te veranderen. Hmmm…

Saamhorigheid in een veranderende samenleving

Durf artikel: saamhorigheid in een veranderende samenlevingIK BEN OPGEGROEID IN EEN DORP ONDER DE ROOK VAN ROTTERDAM. HET WAS ZO’N GEMEENSCHAP WAAR AGRARIËRS NOG DUIDELIJK AANWEZIG WAREN. WE HADDEN SCHUURFEESTEN EN TIJDENS EEN VRIJE DAG KON JE ME MEESTAL OP DE BOERDERIJ VAN M’N VADERS OUDERS OF IN HET STATIGE DIJKHUIS VAN M’N MOEDERS MOEDER VINDEN.IK KWAM UIT EEN GROTE, HECHTE FAMILIE, AL GENERATIES GEWORTELD IN HET DORP EN DE DIRECTE OMGEVING. BIJ MIJN GEBOORTE HAD IK DAARDOOR EEN DUIDELIJKE PLAATS. AL GROEIDE TIJDENS MIJN JEUGD DE BEVOLKING VAN ONS DORP GESTAAG, TOCH HAD IK HET IDEE DAT IK IEDEREEN KENDE. TOT IN DE JAREN NEGENTIG ONZE GEMEENTE WERD AANGEWEZEN ALS VINEX-LOCATIE. VOOR MIJ BETEKENDE DIT HET EINDE VAN EEN MANIER VAN LEVEN.